Niepokalana
Instytut Niepokalanej Matki Kościoła

Przed 50 laty ks. Blachnicki założył instytut świecki
24 maja rozpoczyna się Rok Jubileuszowy

Założony przez ks. Franciszka Blachnickiego instytut świecki obchodzi swoje 50-lecie. Dokładnie 24 maja 1958 r. w Katowicach sześć młodych dziewcząt zadeklarowało wobec siebie i ojca duchownego, którym był ks. Blachnicki rozpoczęcie formacji w Zespole Niepokalanej. Tym samym zapoczątkowały Instytut Niepokalanej Matki Kościoła. Po 50 latach jest on jednym z większych instytutów świeckich w Polsce, a jego obecna odpowiedzialna główna przewodniczy Światowej Konferencji Instytutów Świeckich. Dokładnie w 50. rocznicę powstania instytutu – 24 maja, niemal wszystkie jego członkinie spotykają się w Krościenku nad Dunajcem, by tam zainaugurować Rok Jubileuszowy.

- Potrafią odważnie wyprzedzać epokę w wielu ważnych pomysłach i inicjatywach duszpasterskich – uważa abp Józef Życiński, który w 1996 r. jeszcze jako biskup tarnowski zatwierdził Instytut Niepokalanej Matki Kościoła na prawie diecezjalnym.

- Z perspektywy nowych doświadczeń w archidiecezji lubelskiej patrzę z tą samą aprobatą i uznaniem na ich działania i dziś z nie mniejszą determinacją podtrzymywałbym ten sam wniosek, który formułowałem przesyłając dokumentację do Stolicy Apostolskiej – podkreślił w rozmowie z KAI abp. Życiński.

Metropolita lubelski wspomina też swoje pierwsze kontakty z ks. Blachnickim i oazami w Krościenku, gdzie jeszcze jako kleryk po raz pierwszy spotkał się z instytutem m.in. ze znaną kompozytorką muzyki liturgicznej Gizelą Marią Skop. - Ks. Blachnicki i jego środowisko to Kościół mojej młodości. Z perspektywy czasu przejawia się tamto piękno i młodość Kościoła. A dziś jako arcybiskup Lublina mam u siebie członkinie instytutu, które pracują w kurii, prowadzą grupę „Odwaga” podejmującą duszpasterstwo kobiet i mężczyzn o orientacji homoseksualnej – podkreśla metropolita lubelski.

Według obecnego biskupa tarnowskiego Wiktora Skworca, zamysłem założyciela instytutu było, aby służył on Ruchowi Światło-Życie i ewangelizacji. Jego zdaniem, potrzebne jest świadectwo życia osób konsekrowanych, które żyją według rad ewangelicznych a zarazem są obecne w świecie.

Bp Skworc podkreśla również, że ważne jest rozeznawanie współczesnych wyzwań i dostrzega, że taki proces dokonuje się w instytucie. - Możemy obserwować pewne zmiany form zaangażowania i jest to rzecz zupełnie naturalna, że część pań, które tworzą instytut służy Ruchowi Światło-Życie a część podejmuje inne zadania apostolskie według rozeznania swego powołania – ale wszędzie jest to zadanie i powołanie ukierunkowane na służbę Ewangelii i ewangelizacji – podkreśla biskup tarnowski.

- Tak jak ks. Blachnicki był w awangardzie, tak moim pragnieniem jest - żebyśmy również były. Będziemy odczytywać co na „tu i teraz” jest potrzebne i wchodzić w te przestrzenie – podkreśla odpowiedzialna główna INMK Ewa Kusz. Według niej, odpowiedzią na „potrzeby czasu” jest np. zaangażowanie członkiń instytutu w grupę wsparcia dla osób homoseksualnych „Odwaga”, zaangażowanie w media czy poradnictwo psychologiczne dla duchownych.

Instytut Niepokalanej Matki Kościoła stara się obecnie o zatwierdzenie na prawie papieskim. - Tej rangi aprobata kościelna jest potwierdzeniem, że charyzmat instytutu jest dany nie tylko dla Kościoła lokalnego ale dla powszechnego, dlatego uzyskanie tego zatwierdzenia będzie ważnym wydarzeniem nie tylko dla instytutu ale również dla Ruchu Światło-Życie – uważa Ewa Kusz.

Według przewodniczącej Światowej Konferencji Instytutów Świeckich, specyfiką kierowanego przez nią instytutu jest związek z ruchem kościelnym. Choć na świecie, zwłaszcza we Włoszech i Hiszpanii tego typu instytutów jest wiele, w Polsce to jednak rzadkość.

Od początku członkinie INMK towarzyszyły ks. Blachnickiemu przy organizowaniu pierwszych oaz dla ministrantów, a po Soborze Watykańskim II angażowały się w coraz dynamiczniej rozwijający się Ruch Żywego Kościoła zwany od 1976 roku Ruchem Światło-Życie. Obecnie prowadzą centra tego ruchu m.in. w Krościenku nad Dunajcem oraz w Carlsbergu w Niemczech, angażują się w posługę ruchu także w diecezjach i parafiach.

Ewa Kusz podkreśla, że specyfiką INMK jest „duchowość inspirowana Vaticanum II, która ma przełożenie na praktykę duchową” – to innymi słowy duchowość communio. Zwraca też uwagę na pozytywne rozumienie świata przez instytuty świeckie. – Wcześniej był on traktowany jako sfera profanum, obecnie bardziej akcentuje się aspekt Wcielenia. Konsekwencją takiego rozumienia świata jest pozytywne pojmowanie naszej świeckości. Ona powinna łączyć się z apostolstwem. Ale apostolstwo nie jest akcyjnością, tylko wynika z głębokiego zjednoczenia z Bogiem, tam gdzie każda z nas jest, czy to wprost w posłudze apostolskiej w ruchu, pracy zawodowej czy innej posłudze w świecie czy Kościele – podkreśla odpowiedzialna główna.

Według Ewy Kusz, ważnymi momentami w 50-letniej historii instytutu były: sam akt powstania wspólnoty, zatwierdzenie instytutu na prawie diecezjalnym w 1996 r., a jeszcze wcześniej, w 1987 r. śmierć założyciela a po 1989 r. pierwsze powołania z zagranicy: Słowacji, Niemiec i Ukrainy. W 2004 r. nastąpiła pokoleniowa „zmiana warty” - po 46 latach kierowania instytutem przez współzałożycielkę, została wybrana jej pierwsza następczyni.

Początki założonego przez ks. Blachnickiego Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła sięgają 1957 roku, kiedy pierwsze członkinie zamieszkały razem i zaangażowały się w prace przy tworzonym przez niego Ośrodku Katechetycznym w Katowicach, który z czasem przekształcił się w Centralę Krucjaty Trzeźwości i Wstrzemięźliwości. Za datę powstania instytutu przyjmuje się rozpoczęcie formacji wstępnej przez współzałożycielki – w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego 24 maja 1958 r. w Katowicach. Dwa lata później – w czerwcu 1960 r. złożyły śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Zaledwie dwa miesiące po tym wydarzeniu, SB brutalnie zlikwidowała katowicką centralę Krucjaty Wstrzemięźliwości, która była ich miejscem pracy i zamieszkania. Pierwsze członkinie nowego instytutu świeckiego wyjechały z Katowic. Część z nich podjęła studia w Krakowie a część zamieszkała w Krościenku, gdzie później powstało Centrum Ruchu Światło-Życie.

INMK został zatwierdzony na prawie diecezjalnym w 1996 roku przez ówczesnego biskupa tarnowskiego Józefa Życińskiego. Jako świecki instytut życia konsekrowanego zrzesza kobiety, które pozostając osobami świeckimi składają śluby czystości i posłuszeństwa. Obecnie liczy ponad 90 osób w Polsce, Niemczech, Słowacji, Włoszech, Brazylii i Ukrainie.

KAI
Dod. Katarzyna Wiatr dnia 21-05-2008 o godz. 16:39

Zobacz także:

Odpowiedzialna główna INMK - audytorem na Synodzie Biskupów nt. Biblii (6-09-2008)

Paweł - sługa Jezusa Chrystusa (29-06-2008)

50-lecie Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła (2-06-2008)

Szczęśliwa "Blachniczanka" (21-05-2008)

Być w sposób prosty i zwyczajny (19-05-2008)